Auteur: Prof. Dr.ir A.F.P. van Putten

Organisatie: Stichting Hollandpromote.com

Het hele artikel in PDF

Dit onderzoek geeft een reflectie op de huidige status en dramatische gevolgen die kunnen optreden voor mens en maatschappij als mogelijke uitkomsten van het civiele rechtsbedrijf waaronder faillissementen. Rechters worden tot dusver niet gescreend voor hun (onaantastbare) aanstelling. Zeer vasthoudende rechtzoekenden worden mentaal en financieel in een dodelijke houdgreep genomen, wat uiteindelijk kan leiden tot maatschappelijke en/of fysieke (zelf)moord. Ook als de belangen de gevestigde verhoudingen dreigen te overschrijden treden onvoorspelbare en onvoorstelbare situaties op. We kunnen spreken van (zelf)moord op termijn in de breedste zin van het woord en een aantasting van de rechtszekerheid dan wel van het vertrouwen in de rechtspraak. Veel burgers zijn inmiddels het vertrouwen in de rechtstaat volledig kwijt door ongehoorde arrogantie en leugenachtig gedrag van rechters, advocaten, gerechtsdeurwaarders, notarissen en overige ambtsdragers. Advocaten en rechters worden soms ook zelf onder druk gezet o.a. door politieke en/of economische belangen, waarbij grenzen worden overschreden.


Het verschijnsel (zelf)moord is zo oud als de mensheid, soms vastgelegd in historische geschriften, bekend in vele culturen en kent aspecten van ethische, culturele en politieke aard. Dit geldt ook voor de rituele of (af)gedwongen zelfmoord. Uit de oudheid zijn zelfmoorden bekend van Socrates, Cleopatra, Cato en Seneca, de Borgia-familie en vele anderen. Een actueel overzicht tot 2016 met uitgebreide literatuurverwijzingen is te vinden op Wikipedia. Als gevolg van de uitkomsten van de Nederlandse rechtspraak en het gedrag van curatoren worden alleen al bij faillissementen per jaar ca 485 zelfmoorden geregistreerd.2 Enkele uiteenlopende aspecten van het wettelijk geregelde machtsmisbruik die de ‘vrijwillige’ dood van slachtoffers ten gevolge kunnen hebben worden besproken.

Auteur: Rabin Gangadin

Dit artikel in PDF

De ooit in Nederland werkzame gewezen Surinaamse rechter Walther Donner die zich tevens verdienstelijk maakte als literaire auteur, publiceerde tijdens diens loopbaan een roman, getiteld: De rechter is ook maar een mens. In deze in eigen beheer op de markt uitgebrachte roman praat hij goed wat tegenwoordig aangeduid wordt met het verwerpelijke begrip gerechtelijke dwaling. Zelfs misdaadverslaggever Peter R. De Vries die heel gedecideerd de straffe vinger uitstak naar Ernest Louwes in het kader van de weduwe moord, beroept zich thans op zijn menselijke vergissing nu wetenschappelijk is komen vast te staan dat Louwes de weduwe nimmer kan hebben vermoord. Eenieder die het tegendeel beweerde van hetgeen thans pragmatisch is komen vast te staan, kon met De Vries slaags raken.

Het mens-zijn in een publiek beroep voelt buitengewoon gevaarlijk aan omdat het inherent kan zijn aan menselijke zwaktes zoals: haat, antipathie, voorkeur, nepotisme etc. Stel je een rechter voor, die in zijn jeugdjaren altijd een antipathie heeft gekoesterd jegens mensen van etnische komaf en opeens, binnen het spectrum van zijn rechterlijke ambt, geacht wordt ontdaan te zijn van alle xenofobische beperkingen. Welke tools zouden gedurende diens RAIO traject hebben bijgedragen tot het ontdoen van deze wetsdienaar van diens beperkingen ? Waardoor zou betrokkene opeens beschouwd mogen worden als clean, integer en rechtvaardig? De Nederlandse rechtspraak, die de goedkeuring wegdraagt van ruim 70% van de Nederlandse bevolking, schijnt een ondertoon te kennen van vreemdelingenhaat. Hopelijk niet vanwege de lopende band aan veroordelingen van overwegend en bij voorkeur allochtone verdachten. Het Algemeen Dagblad kopte reeds in 2003 dat Nederlandse rechters allochtone verdachten te gauw een vrijheidsstraf opleggen, terwijl autochtone veroordeelden wegens een zogenaamd cellentekort niet worden opgesloten. Voor allochtone veroordeelden weet men binnen de bajes desnoods kunstmatig een plek te creëren.

Er zijn integere Nederlandse advocaten die zich er ongeremd over durven uitlaten. Zij zeggen onomwonden dat zij in hun beroepspraktijk ervaren hoe allochtone verdachten vanwege hun etniciteit voor een misdrijf strenger worden gestraft dan hun autochtone soortgenoten, die voor eenzelfde misdrijf er met een sisser vanaf komen. Rechters zouden volgens deze advocaten mededelingen van allochtonen gauw afdoen als leugens, waardoor burgers die vrijspraak verdienden werden veroordeeld. Het gaat niet altijd om het strafrecht maar tevens om het bestuurs- en civielrecht waarbij allochtone schuldeisers en gedaagden werktuiglijk het onderspit moeten delven, dit geheel tegen de verwachting van de goedbedoelende advocaten. De rechters hebben er geen erg in dat hun uitspraak hierdoor diametraal staat tegenover de EU-rechtsregels.

Strafrechtonderzoekers Hilde Wermink, Jan de Keijser en Pauline Schuyt deden een kwantitatief onderzoek naar de rol van de specifieke kenmerken van daders in een Nederlands strafproces. Zij hebben op basis van directe observaties tijdens strafzittingen van de politierechter voor het eerst onderzocht of de rechtspraak universeel, onbevangen, neutraal en pragmatisch is. Daders met een Nederlands uiterlijk die ook de Nederlandse taal spreken blijken de minste odds te hebben om veroordeeld te worden tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf. In vergelijking met die groep zijn de odds om veroordeeld te worden tot een onvoorwaardelijke gevangenisstraf voor daders met een buitenlands uiterlijk die de Nederlandse taal spreken ruim vijf keer hoger. Voor daders met een buitenlands uiterlijk die ook nog eens de Nederlandse taal niet machtig zijn, zijn de odds om achter de tralies te verdwijnen maar liefst twintig keer hoger.

De Surinaamse pedagoog, Dr. Henri Dors, had er zijn levenswerk van gemaakt om leerlingen op de politievakschool en studenten op de politieacademie middels educatie, training en voorlichting op het juiste been te plaatsen. Je zou je tegen het decor van de hedendaagse corrumperende maatschappelijke ontwikkelingen kunnen afvragen of het door de belastingbetaler vergoede RAIO traject niet op de schop zou moeten. Ik blijf ervoor pleiten dat wiskundige logica, wetenschapsfilosofie en onderzoeksmethoden tot verplichte onderdelen van de RAIO zouden moeten behoren. Hierdoor voorkom je dat rechters gelijk paragnosten, helderzienden, heldervoelenden, helderhorenden, helderruikenden, helderbewerenden, heldervermoedenden etc. hun beslissing nemen. Ik denk dat een totempaal meer te verkondigen heeft dan zo’n zwaar gesubsidieerde rechter die zich kennelijk laat kenmerken door ceremoniële taken.

Iemand die de ruimte van een wetshandhaver binnen wandelt, ontwaart reeds in eerste oogopslag reeksen boeken in de ruimte uitgestald, verder juridische catalogi, wetenschappelijke handwerken op het gebied van het recht, juridische tijdschriften, etc. Je zult als leek gauw willen denken dat rechters meer dan normaal intellectueel zijn uitgerust. Ik vrees echter dat hobby wetsbeoefenaars beter op de hoogte zijn van de wetgeving dan rechters zelf met hun bekakte RAIO-traject dat ze achter de rug hebben. Wat heb je aan zo’n geestelijke wasstraat als rechters zich in de praktijk veelal laten leiden door antipathie en vooringenomenheid, welke instelling zelfs door advocaten wordt geaffirmeerd.

Het is nu zo geregeld, dat rechters het laatste woord hebben. Tegen het decor van de door rechters zelf toegepaste polarisatie zou het echter een zeer goede zaak zijn een onderzoeksbureau van wetenschapsfilosofen en onderzoeksmethodologen in het leven te roepen om gerechtelijke uitspraken te controleren met betrekking tot een correcte toepassing van onderzoeksmethoden en wiskundige logica. Rechters en andere medewerkers van de rechtenfaculteit hebben zich tijdens hun studietraject niet hoeven laten kwellen door deze buitengewoon belangrijke vakgebieden, waardoor het vanzelfsprekend niet rechtvaardig is, dat burgers het met de op amateurisme en willekeur gegrondveste uitspraken van deze beoordeellaars moeten doen. Een op deze wijze veroordeelde verdachte moet de kans geboden krijgen om de onjuiste handelwijze van zijn beoordelaars door zo’n onderzoeksbureau zijn onschuld alsnog aan te tonen. Dit zou tevens het voordeel hebben, dat veel procedures en proceskosten kunnen worden voorkomen.

 

Auteurs: Gonnie Akkermans & Roelof Wijnholds

Artikel in PDF


Een advocate (met de schuilnaam Victoria Rugrecht) heeft afgelopen augustus een einde aan haar leven gemaakt. Zij was pas 54 jaar.

Jaren geleden werd zij door haar baas (eigenaar van een middelgroot advocatenkantoor) verplicht crimineel geld wit te wassen, hetgeen zij integer als zij was heeft geweigerd en klokkenluider is geworden. Daarna volgde er door toedoen van overheidsdienaren en gelieerden een gerichte treitercampagne met als enig doel haar het zwijgen op te leggen, dit met het gevolg een onvoorstelbare lijdensweg voor haar, haar gezin en enkelen van haar cliënten. Het doel van de betrokken personages en instanties was haar het leven zo zuur mogelijk te maken, zodat zij hoe dan ook te gronde zou gaan.

Zij heeft verklaard, dat zij in de advocatuur getuige is geweest van het doordringen van de onderwereld in de bovenwereld en heeft geconstateerd dat daardoor meerdere cliënten, onschuldige burgers en kleine ondernemers werden (en worden) kapot gemaakt, gezinnen uiteenvielen, bedrijven failliet werden verklaard als ze weigerden te betalen aan de afpersers en oplichters. Ook heeft zij naar haar zeggen meermaals zelf waargenomen dat haar voormalig kantoorgenoot/advocaat deals sloot met wederpartijen, dossiers en gemanipuleerde stukken uit dossiers te koop aanbood aan wederpartijen en cliënten chanteerde. De toezichthoudende deken heeft zich achter deze criminele advocaat geschaard, louter en alleen om de vuile was buiten het publiek te houden, waardoor de mare, dat het in Nederland allemaal zo koosjer en rechtvaardig geregeld is, overeind zou blijven.

In april 2015 is Victoria in hongerstaking gegaan met het doel om de maatschappelijke discussie op gang te brengen of Nederland de oprukkende onderwereld een halt durfde toe te roepen. Op 29 mei 2015 heeft zij aan contactpersonen bij de politie, recherche, Landelijke Eenheid en de bestuursadviseur van de burgemeester bericht, dat zij nog steeds in hongerstaking was en daarbij gemeld, dat de schade voor haar voormalige huisgenoten/degenen die haar lief zijn/degenen die geweigerd hebben zich van haar te distantiëren, steeds groter werd.

Verder bericht zij, dat nu zij door haar persisterende weigering zich door de deken (!) te laten dwingen mee te werken aan criminele activiteiten failliet is verklaard, waardoor zij andere slachtoffers niet meer als advocaat kon bijstaan, de tijd rijp is om de tuchtrechter te laten bepalen wat het standpunt is van de Nederlandse Orde van Advocaten.
De prangende vraag was daarbij: was ik volgens de Orde verplicht mij als (voormalig) advocaat te laten afpersen en was ik verplicht te handelen in strijd met de wet, of heb ik terecht geweigerd?

Deze vraag is voorgelegd door de drie directe slachtoffers van haar straf/faillissement vanwege haar "ongehoorzaamheid aan de deken".
Ook geeft zij aan, dat zij ’s morgens een gesprek heeft gehad met haar contactpersoon bij de Nationale Ombudsman (mevrouw Marianne van der Kleij) en dat die beaamde, dat zij zelf ook heeft ervaren dat de deken in Utrecht (Midden Nederland, Roest Crollius) zich telefonisch niet goed bereikbaar maakte. Verder schrijft Victoria, dat de deken van de Amsterdamse Orde er wel prompt bovenop zit en een dekenonderzoek is gestart naar mr. Maathuis, die haar bij het kantoor is opgevolgd toen zij zich onttrokken had. De klacht en de eerste reactie van de Amsterdamse deken heeft zij als bijlage meegestuurd.
Tenslotte spreekt zij de hoop uit, dat nu ook de Utrechtse deken in actie komt, alsook de Algemene deken en de deken die met toezicht op de nog (immer) deken mr. Paul Manning is belast.
 
De deken van Amsterdam heeft vervolgens direct de klacht van de slachtoffers in behandeling genomen, hetgeen zou betekenen, dat de opvolger van Victoria (mr. Maathuis) wordt aangepakt.

Op 29 mei 2015 doet zij de Stichting Vrouwe Justitia in Verval het verzoek de onderstaande tekst op haar website te plaatsen, welke tekst voor zich spreekt:


MAG IK UW AANDACHT VOOR MIJN HONGERSTAKING: Rechtsstaat of Bananenrepubliek?

Mijn hongerstaking is een wake-up call:

Goedemorgen Rechtsstaat, vaarwel Bananenrepubliek…
 
Bestuurders luiden sinds kort de noodklok over EXACT hetzelfde als waar al vier jaar mijn klokkenluiderprocedure als voormalig advocaat over gaat. Sinds vier jaar worden mijn gezin en ik geterroriseerd omdat ik als advocaat geweigerd heb mee te werken aan criminele praktijken. Ik heb machteloos moeten toezien hoe vele personen, gezinnen en ondernemers kapot (zijn ge-) gaan door het machtsmisbruik door een deken en advocaten.
De deken heeft mij opgedragen "mee te werken en mijn smoel te houden" anders zou hij mij kapot (laten) maken, net zoals hij met vele anderen heeft gedaan. Hij heeft zijn dreigement uitgevoerd! Ik ben op 20 april 2015 in hongerstaking gegaan om mijn recht (en dat van vele andere slachtoffers) erkend te krijgen.

Ik weiger te handelen in strijd met de door mij afgelegde advocateneed, de wet en mijn geweten. Ik laat mij onder geen enkele voorwaarde afpersen.
Een hongerstaking is een erg heftig middel. Toch wil ik op deze manier vechten voor behoud van onze rechtsstaat. De deken probeert mijn rechte rug te breken door kapot te maken wie mij lief zijn. Mijn dochter, mijn partner, mijn voormalige cliënten, advocaten die tegen de deken in durfden gaan...

Er moet een eind komen aan het machtsmisbruik door deze deken en advocaten. Er is in het geheel geen toezicht op dekens. Het College van Toezicht op de advocatuur is niet bevoegd om in te grijpen in dit geval van machtsmisbruik door die deken.
Ik vraag met mijn hongerstaking uw aandacht:
Corruptie en machtsmisbruik door advocaten en deze deken moet stoppen!


Een andere verklaring van Victoria luidt:

Advocaten worden zelden strafrechtelijk vervolgd voor deelname aan criminele organisaties.
Dekens zoals mr. Manning uit Zwolle blijven zelfs extra lang in het zadel, onafgebroken al sinds 2010... Dan is de “grote discretionaire bevoegdheid”, zijnde een garantie voor onschendbaarheid, dus een vrijbrief voor criminele activiteiten, zoals witwaspraktijken.
De wet mag niet worden getoetst aan de Grondwet.
Gedragingen van dekens mogen in het geheel NIET worden getoetst.
Zelfs niet aan regels van elementair fatsoen...

Ik denk dat ik recht van spreken heb als ik stel: de rechtenstudie is werkelijk een van de simpelst denkbare studies. Het behelst niet meer dan “leren lezen van wat er wel staat en wat er niet staat”. Advocaten mogen zelf hun uurtarief bepalen. Het enige waar zij rekening mee moeten houden, zijn de lange tenen van vakbroeders en –zusters die persoonlijk beledigd zijn als iemand het lef heeft een laag tarief te rekenen. Bij de openingsrede ter introductie in de beroepsgroep word je ingewreven dat je gekozen hebt voor een beroep waar het je altijd goed zal gaan: of het nou goed of slecht gaat met de economie of je nu goed of slecht werk levert:

”rechtzoekendens dood is advocatens brood!”

Rechters hoeven niet alleen niet erg intelligent te zijn, ze zijn ook onaantastbaar. Zij kunnen “per ongeluk” ongecorrigeerd en ongecensureerd blunderen en onbelemmerd hun gang gaan, dit zowel strafrechtelijk als civiel. Op deze wijze maken zij argeloze rechtzoekenden tot slachtoffer, dit zelfs van criminelen, zodat die vrij spel krijgen...
Brave burgers die hun recht proberen te halen zijn vogelvrij als ze een corrupte rechter krijgen “toegewezen”. Daaromtrent zijn vele voorbeelden te vinden.

Verder was Victoria van plan een kickstarter project te starten: crowdfunding voor strijd tegen corruptie bij rechterlijke macht en advocatuur, waarbij het de bedoeling was, dat wie doneerde ten behoeve van de strijd tegen corruptie, daarvoor mocht verwachten dat hij of zij bij het slagen van de strijd juridische bijstand zou krijgen als ze zelf een geschil zouden hebben met de rechterlijke macht en/of de advocatuur, of op een andere manier zouden strijden tegen onrecht. Alle integere klokkenluiders moesten dan voorrang krijgen onder het motto: maak rechtsstaat Nederland weer bezemschoon!

Op 9 juli 2015 richt Victoria in verband met haar faillissementssituatie een e-mail aan de heren Vermeer, Hoekstra en Hameeteman, waarvan de inhoud luidt:

“De wet biedt ruimte om een verzoek te richten aan de RC om de curator te instrueren iets wel of niet te doen (69 en 67 Fw).
Ik heb een verzoek ingediend bij de RC met een nadrukkelijk beroep op dat wetsartikel.
Het verzoek heb ik op vele manieren tegelijk gedaan:

1. per fax, en ik heb verzendbewijs;
2. per post;
3. persoonlijk afgeleverd bij de rechtbank en ik heb ontvangstbewijs van de griffie gekregen;
4. tenslotte alle bewijzen en het verzoek gescand en per mail (dus inclusief de bewijzen dat het door de rechtbank is ontvangen) nogmaals onder de aandacht van de griffie van insolventie gebracht;
5. daarvan kreeg ik een leesbevestiging.

Nu krijg ik als bizar antwoord, zie bijlage, dat verzoeken per mail niet in behandeling worden genomen. Maar ik heb het OOK per mail, maar OOK op ALLE andere wijzen ingediend. Dit is gewoon een weigering om een besluit te nemen.
Dit druist in tegen alle regels van elementair fatsoen, tegen de Grondwet en tegen het EVRM. Dit is een rechtstaat onwaardig. Vanaf morgen heb ik dus geen GBA adres meer, en ik mag van de curator nergens inschrijven en ik mag geen rekening gebruiken, geen eten kopen, geen drinken kopen, niets. Waar blijft mijn recht op bed bad brood?

Moet ik dan perse eerst een strafbaar feit plegen voor ik netjes behandeld ga worden en mijn rechten worden erkend????? Moet ik mij laten gijzelen????? Moet ik mij door u laten arresteren omdat ik weiger te handelen in strijd met de wet?
Ik doe een dringend beroep op u ieder afzonderlijk en gezamenlijk, om hier tegen op te komen.
Of had ik mij inderdaad aan het bevel van de deken Manning moeten houden dat ik in strijd met de Wwft moest handelen en Rees moest helpen om als advocaat mensen op te lichten en af te persen? Moet ik dan crimineel worden om aandacht te krijgen en mijn recht te halen? Of moet ik het mijn vertrouwensarts aandoen dat hij uit zijn slaap wordt geroepen omdat ik er een eind aan heb gemaakt?????

Ik hoop dat u het onrechtvaardige hiervan wilt onderkennen en er actie op wilt ondernemen.
Ik heb mij nu vier en een half jaar ingezet voor behoud van de rechtstaat, en ik heb vier en een half jaar mijn Rug Recht gehouden tegen de druk van deken Manning om mee te werken met witwaspraktijken. Ik houd dit niet meer vol.”


Persbericht

Het onderstaande persbericht is door de Stichting Vrouwe Justitia in Verval (VJIV) in juli 2015 naar liefst 115 journalisten gestuurd:
 
In een deel van Nederland overtreden advocaten de wet met instemming of zelfs steun van de deken van de regionale advocatenorde. Die deken kan dat doen omdat er in Nederland geen enkel toezicht is op dekens. Bovendien heeft de deken helaas de macht om zo vaak hij wil klachten tegen hemzelf of tegen advocaten niet door te sturen naar een tuchtraad. En bij tenminste één rechtbank werkt een corrupte rechter tegen wie de president van die rechtbank niets wil ondernemen, ondanks keihard bewijs.

Vrouwe Justitia in Verval en voormalig advocaat Victoria Rugrecht protesteren tegen misstanden in de rechtsstaat. Victoria Rugrecht is inmiddels al ruim 3 maanden in hongerstaking om haar protest kracht bij te zetten.

Afgelopen zaterdag 4 juli heeft Victoria Rugrecht ook namens Vrouwe Justitia in Verval een symbolische actie gehouden bij de start van de Tour de France in Utrecht. Op deze ochtend heeft zij twee kuub bananen uitgedeeld aan omstanders. Zij vroeg hen of zij vinden dat Nederland nog een rechtsstaat is of dat het land een bananenrepubliek aan het worden is. Daarbij kreeg zij naast steunbetuigingen ook verhalen te horen die ernstig te denken geven. Binnen een uur waren er op Facebook meer dan 27.000 meldingen van zeer schrijnende gevallen, slachtoffers van machtsmisbruik van sommige advocaten en rechters.

Na voltooiing van haar rechtenstudie is Victoria Rugrecht als advocaat aan het werk gegaan. Zoals iedere advocaat heeft zij een eed afgelegd dat zij zich ook in haar beroep aan de wet zal houden. De deken van de regionale advocatenorde heeft haar verboden om zich aan de wet te houden en geprobeerd haar te dwingen om geld uit het buitenland wit te wassen via haar kantoor. Dat heeft zij geweigerd en een melding hiervan gedaan bij de overheid. Die deken heeft daarna alles in het werk gesteld om haar kapot te maken. Victoria heeft zich op eigen verzoek laten schrappen als advocaat om de misstanden en criminele acties als klokkenluider aan de kaak te kunnen stellen, zonder dat de deken haar dat nog kon beletten. Dit duurt nu allemaal al vier jaar en die deken zit nog steeds rustig op zijn plek. Als enige deken in Nederland zit hij daar al vijf jaar na een periode van 9 jaar als waarnemend deken. Hoe lang kan deze deken nog doorgaan met onze rechtsstaat om zeep te helpen?


Geen enkele journalist heeft gereageerd!

Uiteindelijk heeft deze dappere integere advocate en tevens zeer aimabel mens de strijd opgegeven, dit nadat zij een tuchtrechtprocedure tegen mr. Maatman had verloren en het haar duidelijk werd, dat geen enkele van de aan haar gedane toezeggingen door o.a. het OM en een deken werd nagekomen en zodoende haar jarenlange strijd en haar hongerstaking van vier maanden voor niets was geweest. De druppel die de emmer deed overlopen was een ten gronde foutief arrest voor haar partner, waarin hij werd veroordeeld tot betaling van een bedrag van € 50.000,--.

Zij is één van de velen, die door toedoen van de overheid en haar trawanten de dood is ingejaagd!

Om haar te eren en respecteren voor alles wat zij in het maatschappelijk belang heeft gedaan hierbij een citaat van Martin Luther King:

De vooruitgang van de mensheid gebeurt niet automatisch of is onontkoombaar. Elke stap op weg naar gerechtigheid vereist opoffering, lijden en strijd; de onvermoeibare inzet en passievolle zorg van toegewijde individuen.

 

Auteur: Leendert Aalders

Artikel in PDF

Betreft civiel recht:
Zaaknummers Gerechtshof Arnhem - Leeuwarden : 200.069.486.02 en 200.070.726.02.
Zaaknummers Rechtbank Arnhem. : 186206 en 191723.
Arrest van de tweede kamer van 15 juli 2014.


Mijn naam is Leendert Aalders.

Geboren te Rotterdam 29 november 1926.

Wonende : Uranusstraat 30 H  6543 XS  Nijmegen.

Ik wil U een overzicht laten lezen inzake 10 jaar procederen tegen de gemeente Nijmegen en voormalige bewoners van deze woning.

Ik had al een verslag gereed, met alle namen adressen en telefoonnummers en had daarvan kennis laten nemen door het gemeentebestuur. Daarop kreeg ik een brief van de Burgemeester, dat als ik dat verslag aan U zou sturen, Hij mij zou laten vervolgen voor smaad. Die kans zal Ik Hem niet geven, vandaar dat U een verslag ontvangt, zonder namen en adressen. Vreemd vind ik het, dat criminele activiteiten toegedekt worden met dreigementen.

Ter zake:

Na het einde van het koloniale tijdperk werden Indische - Nederlanders gerepatrieerd uit voormalig Nederlands –Indië naar ons land.
Vanuit Den Haag werd er door de Regering opdracht gegeven een logementen gebouw te realiseren voor opvang.
Deze Indische - Nederlandse landgenoten bleven in dit logementengebouw  tot ongeveer 1971. Daarna werden er Gastarbeiders uit Spanje en Turkije gehuisvest.
In 1973 was het logementengebouw weer onbewoond.

De gemeente Nijmegen verstrekte bouwvergunningen op 27 april 1973 en 11 maart 1974 woningwet art.47 om het logementengebouw te veranderen in negen woningen voor permanente bewoning. Kopieën van de verstrekte bouwaanvragen en bouwvergunningen zijn in mijn bezit.
Aannemer van S uit Nijmegen kreeg de opdracht het werk uit te voeren.
Aannemer van S heeft mij een schriftelijke verklaring afgegeven opdracht 9 woningen te realiseren door verandering van het logementengebouw in opdracht van de gemeente Nijmegen.

Bij oplevering nam de gemeente Nijmegen afdeling Sociale Zaken de woningen in exploitatie voor temporaire opvang (blijf van mijn lijf).
De exploitatie werd in 1988 beëindigd, omdat er een nieuw gebouw gereed was voor deze opvang.
In 1988 kreeg een project ontwikkelaar opdracht de woningen te verkopen aan particulieren. Naam project ontwikkelaar niet bekend, omdat vele gegevens niet aanwezig zijn in het gemeente archief.

De eerste kopers Familie van R - J kochten het huis Uranusstraat 30 H  6543 XS  Nijmegen met verstrekking van een woonvergunning van de gemeente Nijmegen, aldus de advocaat Mr V van deze eerste kopers.

Op 5 juni 1989 vraagt Mevrouw R - J  een in - en uitrit vergunning aan bij de Dienst Stadsontwikkeling afdeling Weg - en Waterbouw.

Op 26 juni 1989 werd de vergunning verstrekt aan Mevrouw R - J, wonende Uranusstraat 30 H  6543 XS  Nijmegen, betaalde leges fl  665,02  post/26RA47.1.
Deze vergunning had nooit verstrekt mogen worden.
De bewoner van R was in dienst als opperman stratenmaker bij de gemeente Nijmegen afdeling Weg- en Waterbouw. Na ontvangst van de in- en uitrit vergunning bouwt de bewoner van R een Pergola, palen met een dak erop, zonder bouwvergunning aan de voorzijde tegen het  huis.

Op 15 juli 1992 werd de woning verkocht aan een opzichter Weg- en Waterbouw H in dienst bij de gemeente Nijmegen. De opzichter H nam de kans waar en maakte van de Pergola een open schuur, een houten schuurtje en een zogenaamde garage, een muurtje met twee ramen en twee rolluiken. Een en ander gerealiseerd zonder bouwvergunning.

Vanaf 1965 waren wij bevriend met de Familie H - O, de laatste jaren minder vanwege beëindiging van ons bedrijf en later door ziekte van mijn Echtgenote.

Auteurs: Victimus Geldboom, Sophie Rugrecht en Paul Goedhart

Niet alleen de onderwereld is doorgedrongen in de bovenwereld, maar advocaten en een deken werken actief vanuit de bovenwereld mee aan criminele praktijken uit de onderwereld. Wij hebben aan de Orde van Advocaten de volgende vraag voorgelegd:

Moet een advocaat zich laten dwingen om mee te werken met de onderwereld?

Sinds 16 februari 2015 wordt van ieder van ons de persoonlijke zowel als de zakelijke post onderschept en vervolgens geopend en achtergehouden door mr C.A. Schreuder, advocaat/curator te Utrecht, bij de Advocaten van Van Riet, gevestigd aan de Euclideslaan 201 te Utrecht, en door haar advocaat-stagiair Mr De Kleijn, werkzaam op hetzelfde kantoor en naar eigen zeggen al sinds enkele weken voorafgaand aan mondelinge behandeling en uitspraak van Hof Arnhem van een faillissement waar wij part noch deel aan hebben bezig met het in kaart brengen van onze poststukken. Wij beklagen ons bij de Deken die bureau houdt te Utrecht over het OPENEN EN ACHTERHOUDEN VAN ONZE POST DOOR advocaten Schreuder en De Kleijn. Wij lijden ernstige schade, die met de dag verder oploopt. Die schade willen wij in een civiele procedure (misschien door civiele voeging bij de strafrechtelijke procedure) vergoed krijgen, maar daarvoor is het eerst noodzakelijk dat wij door de tuchtrechter laten vaststellen wie verantwoordelijk en daardoor aansprakelijk is voor onze schade.

Wij zijn geen van drieën jurist. Wij kunnen dus ook niet vaststellen wie de schuldige en daardoor aansprakelijk is voor de schade die wij lijden. Feit is dat de schade die wij lijden wordt veroorzaakt door advocaten op wie de Orde van Advocaten toezicht moet uitoefenen. Daarom leggen wij onze klachten voor aan de toezichthouders op de diverse betrokken advocaten, zodat die de klachten kunnen behandelen en uiteindelijk alle klachten gezamenlijk integraal kunnen voorleggen aan het hoogste tuchtcollege, dat dan het standpunt van de Orde van Advocaten zal moeten bepalen.

Wie zijn wij en hoe konden wij in deze ellendige positie belanden?

Wij wonen alle drie in hetzelfde huis, waar van ieder van ons zakelijke en persoonlijke post zou moeten aankomen. Ieder van ons heeft op andere wijze te maken gehad met een voormalig advocaat, mr Victoria Rugrecht die tot haar faillietverklaring bij ons in huis woonde. Ook tegen haar richt zich onze klacht. Het gaat daarbij niet over haar handelen in haar hoedanigheid van advocaat ten opzichte van ieder van ons, maar wel over de gevolgen van wat haar is overkomen en de keuzes die zij heeft gemaakt. Daarover straks meer.

Victimus Geldboom : voormalig cliënt van mr Victoria Rugrecht
Sophie Rugrecht : dochter van Victoria Rugrecht
Paul Goedhart : financier/hypotheeknemer van mr Victoria Rugrecht

 

Lees verder

Auteur: Victoria Rugrecht

Bovenstaand artikel is twee weken geleden door de vaste kamercommissie voor veiligheid en justitie besproken. Men zou echter niet in actie kunnen komen, omdat er niet gehandeld wordt in “concrete, persoonlijke gevallen” maar uitsluitend in algemene kwesties in het algemeen belang.

Een deken van de Orde van Advocaten is onschendbaar. Er is geen enkel toezicht op dekens mogelijk, vanwege de grote discretionaire bevoegdheid van dekens. Formeel kan men tuchtklachten indienen tegen dekens, maar  daar moet men dan een persoonlijk, direct, eigen belang bij de klacht hebben. Niemand heeft een concreet eigen persoonlijk belang bij een klacht tegen een deken. Immers; een tuchtcollege kan nooit verder gaan dan tegen de deken zeggen dat hij het de volgende keer wat minder onhandig moet aanpakken. Wie heeft daar dan belang bij... Hier is sprake van een kastje en een muur, ofwel: met een kluitje de bananenplanten in gestuurd worden. Ik vraag uw aandacht voor onderstaand artikel.

Sinds bijna vier jaar word ik onder druk gezet door mijn voormalig collegae advocaten: omdat ik weiger mee te werken aan criminele activiteiten die door die advocaten worden gepleegd.
Ik weiger criminele handelingen te verrichten, ik houd mij aan de advocateneed. Ik weiger te handelen in strijd met mijn geweten. De druk wordt opgevoerd en er is inmiddels een onleefbare situatie ontstaan. Ik weiger Arthur Gotlieb achterna te gaan, mijn leven is mij lief. Daarom vraag ik uw aandacht voor het volgende:

Noodoproep: hulp gezocht door klokkenluider bij het wieden van onkruid in mijn tuin (te weten: wilde, giftige bananen).

 

Lees verder